Zakład karny jako placówka resocjalizacyjno-wychowawcza!
Wykonawca zadań resocjalizacyjnych
Personel więzienny nie jest niestety w Polsce dostosowany do struktury
organizacyjnej więzienia, która gwarantowałaby jego poprawne
funkcjonowanie. H. Machel stwierdza: „Nie wszyscy funkcjonariusze i
pracownicy więzienia wykonują swoje obowiązki służbowe w bezpośredniej
styczności z więźniami. Nie wszyscy są zaangażowani w działalność
resocjalizacyjną. Analizując strukturę organizacyjną przeciętnego
więzienia, można wyodrębnić cztery kategorie personelu: personel
ochronny, personel obsługi, personel administracyjny i personel
resocjalizacyjny. Ten ostatni odpowiada za diagnostykę penitencjarną,
programowanie działań resocjalizacyjnych i terapeutycznych, ich
realizowanie, realizację i ocenę. Odpowiada w tym zakresie także za
współpracę z rodzinami więźniów oraz z odpowiednimi instytucjami
zewnętrznymi” . Jeżeli w zakładzie karnym preferuje się funkcję
resocjalizacyjną, to z faktu tego wynikają rozmaite powinności dla
całego zatrudnionego w nim personelu. Zdaniem A. Chmury: „W procedurze
resocjalizacyjnej biorą udział funkcjonariusze i pracownicy
zakwalifikowani do różnej kategorii. Na przykład personel medyczny,
zwłaszcza lekarze poza działaniami w zakresie obsługi, uczestniczą w
diagnostyce penitencjarnej, w programowaniu i realizacji oddziaływania
terapeutycznego, w tym w realizowaniu niektórych programów
antyuzależnieniowych, we wzmocnieniu odporności psychicznej osób
zarażonych wirusem HIV lub chorych na AIDS”.