Zakład karny jako placówka resocjalizacyjno-wychowawcza!
Personel
Zakład karny będzie dysponował odpowiednio przygotowanym personelem,
którego profesjonalizm umożliwi zaprogramowanie, zorganizowanie i
zrealizowanie procesu resocjalizacyjnego. Samo przychylne nastawienie
personelu penitencjarnego wobec resocjalizacyjnego celu wykonywania kary
pozbawienia wolności nie wystarczy do prawidłowego zorganizowania i
zrealizowania procesu resocjalizacyjnego. Zakład karny musi oprócz
pracowników ochronnych oraz pracowników działów
administracyjno–gospodarczych dysponować personelem specjalistycznym. Do
tej kategorii należy zaliczyć: psychologów, pedagogów
resocjalizacyjnych, socjologów, psychiatrów oraz innych pracowników
medycznych, bibliotekarzy, instruktorów wychowania fizycznego, itp.
Takie czynności, jak diagnozowanie penitencjarne, budowanie
indywidualnego programu resocjalizacji, przebudowa niekorzystnych,
aspołecznych postaw, ocenianie podopiecznych na tle przebiegu
resocjalizacji, ich opiniowanie i współdziałanie z rozmaitymi intuicjami
społecznymi oraz rodzinnymi więźniów – w pełni uzasadniają ten postulat.
Ten personel powinien narzucać ton ogólnej atmosferze w zakładzie i
tworzyć tzw. dobry klimat wychowawczy . Działalność zakładu karnego
będzie uwzględniać szeroki i bliski kontakt więźniów ze społeczeństwem,
któremu więzienie służy oraz gdy ta działalność uzyska właściwe wsparcie
społeczne. Życie w więzieniu powinno być zorganizowane na podobieństwo
życia społecznego poza więzieniem. Według K. Różańskiego „należy szukać
współdziałania ze światem pozawięziennym, bo więzienie jest instytucją
społeczną i służy społeczeństwu. Więźniowie powinni zatem uczestniczyć w
zorganizowanych poza więzieniem rozmaitych zajęciach typu
oświatowo-wychowawczego, w zajęciach dydaktycznych, a także pracować, o
ile to tylko jest możliwe, jest to bowiem okazja do unikania wielu
negatywnych reperkusji, jakie dla człowieka odbywającego karę
pozbawienia wolności pociąga za sobą więzienie. Można tu mówić o
zasadzie otwartości więzienia. Uwzględnianie tej zasady ma na celu
uspołecznianie w bardziej naturalnych warunkach”.