Zakład karny jako placówka resocjalizacyjno-wychowawcza!
Podstawy prawne funkcjonowania zakładów karnych
Działanie i zadania zakładów karnych w Polsce reguluje konstytucja oraz
kodeks karny. Na terenie Polski znajduje się 86 zakładów karnych oraz 70
różnego typu aresztów śledczych. Podstawowymi warunkami
prawno-społecznymi, które mają wpływ na resocjalizację w zakładach
karnych należy zaliczyć przede wszystkim:
1. podstawy prawne,
2. bazę materialną i środki finansowe przeznaczone z budżetu na
działalność
więziennictwa,
3. personel wykonujący karę pozbawienia wolności,
4. charakterystykę populacji więziennej,
5. warunki bytowe i zdrowotne skazanych,
6. oddziaływanie na skazanych,
7. pomoc postpenitencjarna i społeczna readaptacja skazanych.
Cele poprawcze kary należy osiągnąć w rozumieniu przepisów Kodeksu
Karnego, przez „zindywidualizowanie oddziaływanie na skazanych w ramach
określonych w ustawie systemów wykonywania kary w różnych rodzajach i
typach zakładów karnych” (art. 67 §1). Jako środki prowadzące do
osiągnięcia celów resocjalizacji wymienia się „przede wszystkim pracę,
zwłaszcza sprzyjającą zdobywaniu odpowiednich kwalifikacji zawodowych,
nauczanie, rozwój zainteresowań, zajęcia kulturalnooświatowe i sportowe
podtrzymywanie kontaktów z rodziną i światem zewnętrznym oraz
środowiskiem terapeutycznym” (art. 67 §1). Z treści Kodeksu Karnego
Wykonawczego wynika, że najogólniej celem oddziaływań
resocjalizacyjnych, jest takie przeobrażenie moralne więźniów, które ma
im ułatwić readaptację społeczną po opuszczeniu murów więzienia.
Interesującym jest, że w zadaniach komisji penitencjarnych przewiduje
się: „dokonywanie ocen okresowych postępów skazanego w resocjalizacji”
(art. 76 §1), obok ocen wykonywania indywidualnych programów oddziaływań
na skazanego (art. 76 §1). O resocjalizacji wspomina także art. 78 §2, w
którym pisze się o realizowaniu kierunków pracy resocjalizacyjnej.